Sevgili Yüzme Camiası,
2005 yılında Amerika'lı Olimpik antrenör Dick Hannula'yı getirmemle başlayan Türkiye maceram 24 Nisan sabahı tekrar Amerika'ya dönmemle son bulacak. 6 yıl aradan sonra gene Amerika'lı gençleri çalıştıracağım.
Hannula'nın seminerinde 350 kadar genç ,dinamik ve öğrenmeye aç Türk antrenörleri karşımda görünce çok sevinmiş ve gurur duymuştum.
Bir takımda 5 yıl Yüzme Teknik Direktörlüğü yaptıktan sonra son bir yıldır 19 Anadolu şehri ve bir Avrupa şehrinde (Roma) antrenör seminerleri verdim. Gene bu seminerlerde de inanılmaz iyilikte, dinamik, öğrenmeye aç, süper yardımsever ve misafirperver antrenörlerle, Tamerlerle, Filizlerle, Fatihlerle,Tubalarla, Muratlarla, Leventlerle, Çiğdemlerle, Dileklerle, Musalarla, Hüseyinlerle, Nilgünlerle, Serhat, Seyit, Cengiz, Okan, Dinçer, İclal, Yavuz, ÖZGE, Deniz, Serhan, Hasan, Yasemin, Funda, Ezgi, İsa, Ayşegül, Ender, İbrahim, Sibel, SEFA, Selçuklarla ve daha yüzlerce adını sayamayacağım "muhteşem" gençlerle tanışmak onuruna ulaştım.
Hepsine huzurunuzda teşekkür ederim ve onlara herşeyin en iyisini dilerim.
Bu seminerlerde şunu açıkça gördüm. Anadolu çok yanlız bırakılmış. Orada gördüğüm yetenekler tek kelime ile "inanılmazdı". Son derece eminim ki Türkiye'de Yüzme Sporunu ileri boyutlara taşıyacak gençler, Anadolu takımlarında ve havuzlarında bol miktarda var. Hem sporcular hem de antrenörleri onlara el uzatılmasını dörtyüz gözle bekliyorlar.
Bu arada bildiğiniz üzere içinde az ve öz bilgiler olan "Yüzme Sporu El Kitabı" adında birde kitap yazdım ve onu değerli yüzme camiamıza yardımcı olabilme isteğimle sizlere sundum. İşallah amacıma ulaşmışımdır. Ne derler, sürç-u lisan etmiş isem affola!
Bu arada şu konuya değinmeden edemeyeceğim;
5. Kademe Antrenörlük seviyesine ulaşmam 28 yıl süren Amerika Birleşik Devletlerinde şu anda ülkemizde olduğu gibi sadece kurs alarak değil sporcu yetiştirerek kademe atlatılıyor. Yani ülkemizde amacı sadece para kazanmak olan ve Ocak ayında başlatılan 1. Kademe kursu ile tarihi ilan edilen 5. Kademe kursu arasında sadece 10 ay var. "Meğersem ne kolaymış" demekten kendimi alakoyamıyorum. Şaka gibi!
Neyse, girmeyeyim şu "aklımın ermediği" işlere ben neme lazım.
Evet, geldim ve gidiyorum. Ülkemizde bu spora katkıda bulunabildimse ne mutlu bana.
Burada tanıdığım antrenörlere, çok değerli sporculara ve velilere hayatta başarılar diliyorum.
Suha Tokman
Kendi halinde bir antrenör.
Not: Yolun açık olsun Süha hoca, ülkemiz yüzmesine verdiğin emek ve katkı için çok ama çok teşekkür ederiz. Dokuzuncu kulvar.
